Hier in het westen leven we veel in ons hoofd. We hechten veel waarde aan denken, dit geeft ons het gevoel dat we dingen onder controle houden en dat we er alle problemen mee op kunnen lossen. We streven er naar altijd volmaakt gelukkig te zijn, maar eeuwig geluk bestaat niet. Dan zou het leven alleen maar uit pieken bestaan. Geluk is een ervaring, die komt en gaat. Onze denkgeest echter wil hier niet aan en die wil onprettige ervaringen vermijden en prettige vasthouden. Onze denkgeest kanmopperen, zich verzetten en klagen. Door te veel te denken, leef je in je hoofd en ben je altijd bezig met vasthouden, afstoten, verleden en toekomst. Ondertussen gaat het leven aan je voorbij zonder het te beleven, zonder het te voelen.
Wanneer je leeft in het moment zul je merken dat wat je aandacht geeft groeit, het word helder, sprankelend en komt tot leven. Hoe meer aandacht, hoe intenser de ervaring. Je bent wakker en fris aanwezig in het leven. Leven in het moment zonder je te verliezen in herinneringen, fantasiën en allerlei doemsenario's voor de toekomst.
Doorbreek de gedachtenstroom, stap uit die malle molen, doorbreek het "doen" en zet dit om in "zijn". In "zijn" is het goed zoals het is, de momenten ontvouwen zich in plaats van dat ze moeten worden gemaakt. Wanneer we niets moeten en niet verwachten, kan het lichaam ontspannen. Komt er ruimte in ons hoofd, kun je beter waarnemen en beter voelen. Je komt uit je hoofd weer in je lijf.
Zeg ja tegen het leven, ook al voelt het op dit moment niet prettig en weet je even geen oplossing. Vertrouw erop dat het zich voor een groot deel vanzelf ontvouwt en besef dat ook moeilijke momenten voorbij gaan.
Om jezelf te trainen in het zijn kun je jezelf steeds afvragen: hoe is het hier en nu? Deze vraag haalt je uit je hoofd en brengt je aandacht naar je lichaam en je zintuigen. Je leert weer te voelen wat er werkelijk is.
